به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از بلومبرگ، به گفته افراد آگاه از این محمولهها، تعداد قطارهای باری که از شیآن در مرکز چین به تهران میروند، از حدود یک قطار در هفته پیش از درگیری به یک قطار در هر سه یا چهار روز از زمان شروع محاصره در ۱۳ آوریل افزایش یافته است.
هزینههای حمل و نقل هم بالا رفته است و قیمت حمل یک کانتینر استاندارد ۴۰ فوتی در این مسیر در این هفته به ۷۰۰۰ دلار رسیده که تقریباً ۴۰ درصد بیش از سطح معمول است. این مسیر که از قزاقستان و ترکمنستان میگذرد، میتواند بخشی از محاصره آمریکا را جبران کند.
عملیات دریایی حدود سه هفته پیش آغاز شد و هدف آن جلوگیری از صادرات بیشتر نفت تهران و واردات غلات حیاتی است. مسیر ریلی ایران به چین همچنین به وابستگی به بزرگترین کشور تولیدکننده جهان میافزاید، چرا که پکن تقریباً تمام نفت ایران را خریداری میکند.
روابط گسترده مالی و تجاری با دیگر کشورهای خلیج فارس، پکن را در تلاش برای ایجاد تعادل در تعهدات خود در منطقهای قرار داده است که در دو دهه گذشته حدود ۲۷۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری و پروژههای ساختمانی در آن جمعآوری کرده است.
مسیر چین یکی از گرههای تلاش گستردهتر تهران برای گسترش کریدورهای لجستیکی با متحدان و مصون نگه داشتن خود از فشار غرب است. در ماه اکتبر، ایران برای اولین بار صادرات گازوئیل با قطار به افغانستان را با استفاده از خط آهن ۲۲۵ کیلومتری خواف-هرات آغاز کرد.
به گزارش شینهوا، در فوریه سال گذشته، چین یک مسیر قطار باری مستقیم به حیرتان در شمال افغانستان افتتاح کرد و ماهها بعد، ازبکستان و افغانستان از برنامههای خود برای گسترش خط آهن به هرات، که حدود ۱۳۰ کیلومتر از مرز ایران فاصله دارد، خبر دادند.
